Into My Life – 310

intomylifeNieuwe dating-app gelanceerd door de makers van Paiq:

 

Into My Life

Hun intro:

Je vrienden zijn leuk. Maar zeg nou zelf: ben je niet een beetje kláár met al die foto’s van trouwerijen, baby’s en plakkerige stelletjes?

Neem een kijkje in de levens van leuke singles uit je omgeving!

  • Wat doen ze in het dagelijks leven, en wat is hun lifestyle? Hoe ziet de vakantie of een avondje stappen eruit?
  • Zie ze in actie, op hun stoerst of omringd door hun beste vrienden. Wanneer zijn ze écht in hun element?
  • Ga één-op-één in gesprek door op elkaars leukste foto’s te reageren. Vertel elkaar wat je nú meemaakt door updates te plaatsen.

 Mijn ervaring

Nog geen date gehad, maar het zou zomaar kunnen. Een paar leuke contacten opgedaan. Lekker vlot systeem.

 

No surprise show – 301

vakantieliefde

Liefde in komkommertijd

Na de  huilende man-date, een half jaar geleden, afgelopen week EINDELIJK weer eens een date gehad. Hij kwam aanlopen. Ik zag hem. Zelfverzekerd. Dacht ik. Een stuk, vond ik. Nog voor ik zat in het drukke café, zei hij dat hij me leuk vond. En aantrekkelijk, handje op mijn been in no time. Zijn zoenen waren zacht, nat en veelbelovend.

De tweede afspraak was snel gepland, en ja, ik was er al bang voor, dit is iemand die alleen maar intimiteit wil (ik houd het netjes vandaag) en verder geen connectie graag. Maar doe DAT dan ten minste nog goed (…..). No surprise show. Zit-‘t-‘m in de naam vraag ik me af. Twee mannen met dezelfde naam en dezelfde status qua seksuele prestaties. En toch betekent die naam penis in een andere taal. Ik overweeg om een onderzoek te starten naar mannen met die naam.

Of ligt het aan mij dat mannen zich dood schrikken (huilen), seksueel er niets van bakken, omdat ik TOO MUCH ben? TOO HOT TO HANDLE.

Ik wijd er een meditatierondje aan.

 

Datetips – 262

telefoongesprek

telefoongesprek

Twee nieuwe datetips.

Nieuwe website voor mensen met een verstandelijke beperking: Vriendenvoorhetleven.nl

Initiatiefneemster Dilys Derksen uit Kampen heeft in haar dagelijks werk veel contact met deze doelgroep en constateerde, dat er nog geen datingsite was voor deze mensen. ‘Dat terwijl zij ook heel graag vrienden of relaties willen. Vaak worden deze mensen door instanties en websites op een kinderlijke manier benaderd met vooral veel tekeningen. Wij vinden dat dat anders kan en benaderen hen daarom graag als gewone mensen.’ (Bron: Welingelichtekringen.nl)

De drie vragen die bepalen of je date past

Geef je net als je date op de volgende vragen hetzelfde antwoord? Volgens Quartz/Welingelichtekringen.nl geeft dit een goede indicatie voor een positief (of geen) vervolg:

1. Hou je van horrorfilms?

2. Heb je wel eens alleen gereisd in het buitenland?

3. Zou je wel eens alles achter je willen laten en in een zeilboot (of zo) de wereld over willen?

Updates

Nee, verder geen updates over Jolien. Niets te beleven, verguisd en vergeten.

Date or die – 234

Date or die

Date of eet

Volgens mij ga ik ernstig in een sneue categorie vallen. Sinds juni niet meer gedate. Al 234 dagen on the road for love & finding… nothing of the kind. En ik snap het nog steeds niet. Het moet wel aan mij liggen, maar…. wat is het dan?

Nu bijna al mijn vriendinnen ten minste één (…..) partner hebben, mag ik mezelf afvragen hoe het nou eigenlijk zit bij mezelluf. Het grote verschil tussen mij & mijn vriendinnen is dat ik een ander maatje heb. Maat 40 dus. Ja, dat is behoorlijk schokkend voor iemand van 50. Ligt het dan aan het maatje meer? Blijkbaar ligt het niet aan mijn profielfoto’s, die worden unaniem als positief beoordeeld. Mijn chatstijl wordt ook vaak gewaardeerd, maar ik heb zo mijn grenzen. Is het omdat ik baanzoekend ben?

Chatten

Zo had ik van de week nog een abrupt afscheid met een man waarmee ik al een paar weken dagelijks gezellig chat. Hele persoonlijke dingen kwamen voorbij. Hij was op vakantie, dus dat verlengde de kennismakingsperiode. Tenminste totdat hij er niet overheen kwam dat ik een keer via smartphone kort ergens op reageerde en vervolgens ‘niet meldde dat ik iets anders ging doen’. Echt waar. Hij bleef erin hangen. Kon het niet verdragen dat zijn ego gekwetst was. Stel je voor. Een virtuele totaal onbekende dame gaat zonder dat te melden iets anders doen, terwijl ze toch echt met THE MAN kon chatten. Nee, het ging niet over iets anders doen, maar over het ‘niet melden’. Heb ik een leven naast die datingsites? Ja, echt wel. Het zijn de bekende verschijnselen van virtuele ontmoetingen. Teveel verwachten, virtuele intimiteit verwarren met de werkelijkheid (die je nog niet kent, omdat je iemand niet ontmoet hebt), al bijna iemand claimen zelfs.

Or Die

Oké. De spontaniteit begint er wel weer af te gaan na een langere periode verkerend op datingsites. Ooit zei ik nog: date or die, omdat ik genoeg keuze had. Moet ik maar weer stoppen dan? Ik overweeg het. Of een afslankkuur. Al scheidden dikke mensen minder vaak. En soms lijkt single zijn toch veel aantrekkelijker. Kijk maar eens naar het ontaarde gedrag van deze vrouw. Dan hoef je niet meer. Misschien werkt dat: elke ochtend 5 minuten mediteren over claimende, zeurende, egoïstische en saaie mannen. Dan ben je daarna weer opgelucht en blij dat je alles weer alleen MAG doen. 😉

 

Vakantieliefde – 210

Date? No date! Het is komkommertijd in datingland. Of ….. ik ben totaal niet meer hot op de liefdesmarkt. Mijn profiel op 50plusmatch heb ik verwijderd. Dat was een zinloze actie. Geen enkele date gekregen via deze site. Ik sta nog op Paiq en RP natuurlijk, waarbij RP soort van hopeloos is, omdat mannen niet snappen dat ik geen betalend lid ben en feitelijk dus niets kan doen. Het intelligentieniveau van de mannen die reageren, kunnen we scharen onder het kopje: laat maar. #project365 is enigszins in troebel water beland.

vakantieliefde

Liefde in komkommertijd

Whatever. Weet je wat? Ik ga wel op vakantie. Daar heb ik goede ervaringen mee. Dat wil zeggen: verliefd worden op vakantie. Duurt dat dan langer dan een zomer zo’n vakantieliefde? Nee, doorgaans niet, al dacht ik dat vroeger als teenager wel. Ik herinner me nog een enorm uitvergrote foto van een Joegoslavische kanjer aan de muur van mijn kamer (nu zou je zeggen een Macedonische, maar goed, de geschiedenis haalt me ook in). Op de een of andere manier (goh, dit is verrassend) is dat makkelijker in een vakantiesetting. Maar ja. Vijftig hè. Geen slanke den die haar blonde lange manen verleidelijk achterover gooit, met doorslaand succes bij de Zuid-Europese man. Man? Oh ja, dat waren zeker jongens nog dan.

Wat is de status van een vijftiger op zo’n Grieks terras, op een ligbedje aan zee of in een discotheek waar de gemiddelde leeftijd 16-20 is? Even denken. Val ik dan in de categorie dikbuikige behoorlijk afgeschreven zestigers die eigenlijk net zo lief een jong ding van de Filipijnen in huis halen? Of zijn er nog vijftigers (eind veertig mag ook) die met ‘een’ vriendin of vrienden op vakantie gaan als single? Of een papa met zijn tienerkids die zijn best doet om er iets leuks van te maken?

Volgens de recente column van Mara Grimm vallen de Griekse mannen tegen, maar het eten dan weer niet. Slecht voor de lijn, goed voor de smaakpapillen. Ik heb opeens zin om hippe restaurants te googlen op dat Griekse eiland waar ik heen vlieg.

Venus in 7 – 174

frustratieVolgens de astrologische voorspellingen van serieuze astrologen (dus niet de Libelle en de Privé-versie) staat de planeet Venus in mijn 7e huis (van de relaties). Dit kan duiden op actieve zakelijke nieuwe relaties (en dat klopt), maar ik zou natuurlijk ook best willen dat dit duidt of gaat duiden op enige romantiek in de privésfeer.

Helaas. Niets van dit alles. Zelfs het etentje met een ex-vriendje (en dat doe ik echt nooit met ex-vriendjes uit eten gaan) was niet romantisch te noemen (zeker niet toen hij vertelde dat hij al twee na mij heeft gehad). Herhaling van zetten was het wel. Niet meer doen dus.

Ook al sta ik toch nog op drie datingsites, het resultaat is bedroevend. Ik kan niet eens een date krijgen. Zo erg is het met mij gesteld. Het overschot aan vijftigers die op mijn vader lijken, is te groot. En leuke mannen sturen GEEN INTERESSE berichtjes als ik ze dan toch tegen beter weten in, benader.

Normaliter is deze tijd, zo net voor de zomer, echt mijn beste datingtijd. Dan hangt er een zoete sfeer van verwachting, hoop en opties. Ik zie het nog niet gebeuren. Dates worden vrienden (is dat nou leuk?), niet communicatieve mannen met een buikje willen wel, maar daar heb ik dan weer geen zin in. Ja, ik ben zelf ook weer een paar kg aangekomen, maar er is nog geen sprake van overgewicht. Even de BMI testen: 24,5. Nog net in de groene zone, maar er dreigt wel wat. Logisch. Van deze frustratie ga ik natuurlijk eten.

Hoezo dagelijks bloggen als er helemaal niets te melden is? #project365 lijkt in te zakken als een pudding.

Wat ik nog even kwijt wil: ik snap niet dat die mannen (virtueel) eerst zeggen dat ze me geweldig vinden en NADAT ik zeg dat het niet klikt, er opeens allerlei kritiek gespuid wordt, die voorheen heel verhelderend was geweest. Je bent ‘recht-door-zee’ bijvoorbeeld. Joh, zullen we er dan maar lekker op los liegen, verdoezelen, verstoppen en bedekken? Ja, virtueel helpt dat wel, alleen valt dan de live date zo tegen.

Crazy date – 140

verbeter je relaties

Crazy date

Date nummer 4 pas dit jaar. Het is niet om over naar huis te schrijven. Dat was andere jaren toch anders. Het is zwaar onder mijn gemiddelde, ik geef het direct toe. Enfin, date nummer vier was a crazy date. Na een poosje chatten dan eindelijk tijd voor een date. Ik – ondanks het sombere weer – toch een rokje aan met laarsjes.  Tot en met twee wijntjes ging het best goed. De toonzetting van ons virtuele contact zette zich live door. Ja, toch wel anders dan voorgesteld (it’s all in the mind), maar leuk genoeg om te blijven.

Bij de derde wijn ging er iets mis. Hij kwam met een verhaal aanzetten, als een konijn uit de hoge hoed, over een virtuele dame waar hij nog niet overheen was. Duh. En wat moet ik ermee? Great timing. Ik werd terecht pissed off en hij vond dat weer erg vervelend. Zag ik daar een traan in zijn ogen? En daarom volgden er uiteindelijk toch troostzoenen. Tja, onmenselijk ben ik ook niet. Wat achter blijft was het gevoel van: wat moet ik hier nu mee? Een gevoelig type dat zich verliest in allerlei virtuele dames. Behoor ik daar dan ook bij? Next in the line? Het is weer een typisch gevalletje van onduidelijkheid en vooral onhandigheid. Door dit soort ervaringen ga ik echt twijfelen aan mijn vermogen om een passende man te vinden. *Zucht*

Moet het #project365 straks verlengd worden met een paar jaar?

 

Libido countdown – 131

libido

libido voor 50plus

Volgende maand word ik 50. Wat staat mij seksueel te wachten: een libido countdown? Ik mag nog niet klagen. Heb ik eigenlijk niet meer zin dan ooit? Zo voelt het nu wel, meer en meer komt mijn seksualiteit in balans. Dat wil zeggen dat de zin groot is, maar ja, de mannelijke dates, die daar wat mee kunnen, zijn praktisch onvindbaar. Wat dat betreft wordt het zeker moeilijker. Überhaupt een date vinden rond je vijftigste is volgens mij al een ding.

Ik bedoel natuurlijk wel een date met een man die er normaal uit ziet (volgens mijn persoonlijke norm), die leuk LIJKT te communiceren (daar vergis ik me regelmatig in), die eerlijk is (wie is dat nog tegenwoordig, moet ik zelf misschien meer gaan liegen over mijn gewicht, de lengte van mijn relaties – kort -, mijn ibj-zijn), geen kleine kinderen heeft en enigszins in de buurt woont. Kritisch? Nou, realistisch wel, dat de match meer kans heeft met een man met een vergelijkbare levensstijl.

Libido

50plusje heeft een aantal thema’s op een rijtje gezet over verveling, ziekte, depressie, piekeren over werk, alcohol, faalangst en medicijnen.

50plusblog durft nog iets verder te gaan: ‘Steeds geiler na je 50ste’.

Aan het libido kan het dus, zo over het algemeen, niet liggen. Maar nu nog een man. Dus.

 

 

Ezel – 127

ezel

Een ezel stoot zich in het algemeen niet twee keer aan dezelfde steen. Dus wel. Hoe is het toch mogelijk zeg. Ik als gepokte en gemazelde superdater, veel chatter en een eeuwenlange ervaring met datingsites enzovoorts, zou beter moeten weten. What happened? Ik chatte een weekje met een man, leek me he-le-maal leuk en daarom vergat ik een gezonde portie realisme toe te voegen aan de dagelijkse chats. Ik vond hem gewoon hartstikke gezellig, prettige randvoorwaarden (in de buurt, communicatief, intelligent), dat stoomde met grote spoed  richting een superleuke date. Dacht ik.

De avond voor de date gaf hij opeens nieuwe informatie door in het kader van verwachtingsmanagement: nog niet gescheiden (……) en hechtingsproblematiek. Dat kon ik niet verteren. Die knop van ‘teveel verwachten’ stond al op hoog (teveel dus) en kon ik – ondanks de pogingen van vriendinnen ‘probeer het toch, wat kan het je schelen’ – niet meer terug draaien. Daar zijn ze weer: de illusies, de dromen.

Ik doe het gewoon weer zelf. En kijk met verbazing naar hoe rot het toch weer voelt. Hoe ik het me aantrek. Een onbekende man die onervaren of juist heel gewiekst is, wie het weet mag het zeggen, zich als een rupsje nooit genoeg een weg naar mijn hart vreet. Nou ja, in mijn gedachten dan. Hij weet zelf van niets. Ik weet het. Ik doe het zelf. Wat vermoeiend zeg.

Sophisticated – 117

Het is bijzonder. Het is me gelukt om een date te regelen en die ging nog door ook. Via Paiq. Een gedistingeerde man uit het Oosten diende zich aan. Beetje aan de kleine kant, niet helemaal het stuk wat je zou willen zien, maar toch, het kan best. Interessant gesprek, mentale klik was geen probleem. Pakken bij Piet Zoomers gekocht, zeer verantwoordelijke baan bij een bank. Sophisticated dus. En wat absoluut sfeerverhogend werkte, was de eerste zwoele avond van het jaar. De stad zoemde van de levendigheid. Ongekend en lang geleden. Wat is heerlijker dan een goed glas wijn (ik rood, hij wit) en een geanimeerd gesprek? Niets. Het was een heerlijke avond en tja, hoe beëindig je die? Ik ben wel van de ‘ik zal wel even zeggen wat ik vind’ maar ik vond het te direct deze keer. Voor deze man. Ik zei nog wel bij het afscheid dat hij wat serieus over kwam en hij reageerde daar non-verbaal verbaasd op. En of ik niet ‘een beetje gek was’, en hij mompelde iets van ”dat is ook weleens leuk”. Hij sloot af met ‘We laten het bezinken.” Dat is doorgaans geen goed teken. En dat klopte ook. Ik stuurde nog een bedanksmsje (hij heeft geen WhatsApp vermoedde ik) en hij antwoordde daar kort op, maar verder bleef het stil de dagen daarna. Nooit meer iets van vernomen.

Trein

hartstocht in de trein

hartstocht in de trein


In de trein vrijdag kwam ik nog een enorm leuke man tegen, hij ging naast me zitten. Lange man, lange jas, zwarte aktetas,  grijs haar, gebruind gezicht. Ook weer zo’n sophisticated type. Hij moest naar Utrecht en stapte in Schiphol helaas uit. Hij neuriede ‘These boots are made for walking”‘ en achteraf had ik moeten vragen over wie hij heen wilde walsen (misschien wel zijn vrouw, trouwring om), maar ik zong een stukje mee. Mijn overbuurvrouw in de trein, studeert psychologie, had het wel door dat ik gecharmeerd was van deze man. We hebben daarna nog een stuk met elkaar gepraat.

Opleving
Misschien toch tekenen van enige opleving in datingland? De lichte aandrang van de zon om eens door te breken in de harten van single mannen en vrouwen? Ik ben opeens wat lichter gestemd.