Het is best een mooi woord. Ik had het er al eerder over: ecorexia. De klimaatdepressie die toeslaat bij klimaatverbeteraars omdat ze het gevoel hebben tegen de bierkaai te vechten. Ik geloof dat ik neig naar ecorexia na driekwart jaar met toenemende interesse bezig te zijn met duurzaam leven en dit te delen via dit blog.

Alle recente demonstraties, protesten en mediaberichten over stikstof, PEFAS, CO2, etc. maken me moedeloos als eenvoudige klimaatverbeteraar in opleiding. Ik begon dit blog begin dit jaar met enthousiasme en ook vanuit persoonlijke interesse. Hoe kan ik duurzamer leven? Wat kom je dan tegen? In het begin kwamen persoonlijke duurzame thema’s op mijn pad. Later schreef ik meer in algemene termen over duurzaam leven. Het persoonlijke ging eraf. Veel thema’s zijn namelijk zo groot, zo wereldomvattend. Mijn voornemen met dit blog was om een jaar te bloggen en dat ga ik zeker volhouden, maar hoe meer ik erover te weten kom, hoe meer ik het gevoel krijg dat teveel mensen in Nederland vasthouden aan hun idee van de klimaatwerkelijkheid. Oftewel: het valt wel mee, aan mijn baan, bedrijf, eet- of koopgedrag kom je niet, etc. Er lijken (te) veel mensen te zijn die de noodzaak ontkennen ondanks wetenschappelijke rapporten en bewijzen.

Je kan niet tegen ‘groene maandag’ zijn. Toch?

Daarom vond ik het mooi dat Kiza Magendane in het NRC (2 november jl.) het artikelJe kan niet tegen ‘groene maandag’ zijn. Toch?‘ schreef. Ik herken er veel in. En dan ben ik nog maar gewoon iemand zonder echt verstand of opleiding van enig groen of duurzaam onderwerp. Een grote groep mensen wordt niet bereikt met feiten en cijfers over de klimaatverandering, zo blijkt. Ze ontkennen de feiten of proberen de bron aan te pakken als ondeskundig. Kan storytelling hierbij helpen? Zoals Kiza schrijft: “Eerder worden ze door een dramatische foto, documentaire of persoonlijk verhaal geraakt of worden ze zich bewust van de noodzaak iets te doen nadat ze hun eerste kind hebben gekregen.” Denk bijvoorbeeld aan de film The unconvenient truth van Al Gore, die had impact. Daarom roep ik alle klimaat storytellers op om een verhaal te schrijven, een film te maken, een muziekstuk te componeren of wat dan ook om de ‘klimaatzondaars’ of ontkenners aan te spreken op hun collectieve verantwoordelijkheid, een collectief gevoeld belang dat alle persoonlijke belangen overstijgt.

Hoe overtuig je klimaatzondaars?

Word jij er ook helemaal confuus van dat beslissingen van politici in het verleden nu bovendrijven als ‘onverstandige’ keuzes? Met de gevolgen van nu die de media overspoelen: CO2, PEFAS, stikstof, etc. Het is tijd voor grote veranderingen, omdat ze in het verleden rapporten, waarschuwingen & goede raad genegeerd of gebagatelliseerd hebben. Mooi om te zien dat Arjen Lubach de essentie vaak (niet altijd) weet te pakken door op satirische en humoristische toon te vertellen wat ik – en hopelijk velen met mij – ook denken. Het is verhelderend om te benadrukken dat vriendjes met iedereen zijn niet helpt om structurele, lange termijn keuzes te maken en die ook echt door te voeren. Erg grappige https://vvdsteun.nl/ actie.

Dus: lange termijn keuzes maken die veel bedrijven, boeren en nog >100 groepen niet leuk gaan vinden. Onpopulaire veranderingen aankondigen en goed uitvoeren die gevolgen hebben voor toekomstige verkiezingen (…..). Heel vervelend ja. En toch moet het. Waarom? Voor onze (klein)kinderen. Zodat die nog kunnen leven op deze planeet. Mijn oproep aan politici is om hun verantwoordelijkheid te nemen. Boven partij- (verkiezings-), lands- en Europees belang. (en trouwens, we moeten wel voldoen aan de afspraken die we binnen Europa over de klimaataanpak hebben gemaakt)

Op de barricaden

Ik sta doorgaans niet op de barricaden, maar het NU roept het gevoel op dat het huidige beleid leidt tot chaos en zelfs een toename van de gevolgen van de klimaatverandering. Het omslagpunt is bereikt. Het kan beter en wij kunnen dat samen, als we met elkaar het collectieve belang voelen. Dan lukt dat. Wie geeft ons het oerverhaal om de massa en de politici klip en klaar te maken dat van uitstel geen sprake mag zijn om deze niet eenvoudige, onpopulaire, maar wel noodzakelijke maatregelen te nemen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *